Kuzey Buz Denizi’ndeki Mikroplastiklerin Çoğu Çöpten Değil Giysilerimizden Geliyor

 Kuzey Buz Denizi’ndeki Mikroplastiklerin Çoğu Çöpten Değil Giysilerimizden Geliyor

Mikroplastikler her yerde!

Bu küçük plastik parçalar okyanuslar boyunca bulunabilir okyanuslar içindeki hayvanların içine oradan da bizim yediğimiz  yemeğe hatta çocuklara sızar. Mikroplastiklerin çoğalması dünyanın en yüksek zirvesinden  yaşamın başlangıcına kadar uzanıyor. Yeni araştırmalar su altındaki çokça mikroplastiğin nereden geldiğini açıklamaya yardım ediyor. Kanada’daki Ocean Wise Conservation Association‘dan okyanus kirliliği araştırmacısı Peter Ross tarafından yürütülen yeni bir çalışmada bilim insanları Kuzey Kutbu da dahil olmak üzere Avrupa ve Kuzey Amerika Kuzey Kutbu‘nda 71 saha yüzeye yakın deniz suyundaki kirletici maddelerin örneklenmesini, Arktik Okyanusu‘ndaki (Kuzey Buz Denizi) mikroplastiklerin dağılımını analiz ettiler. Yüzeylere yakın yerlerde örneklemeye ilaveten -3 ila 8 metre (10 ila 26 fit) derinliklerde mikroplastik toplama- araştırmacılar Alaska ve Kanada‘nın kuzeyindeki Beaufort Denizi‘ndeki çok daha düşük derinlerde örnekleme yaptılar ve su sütununda 1015 metre kadar derinde mikro plastik topladılar.

Araştırmacılar mikroplastiklerin dünyanın en uzak noktalarına bile nüfuz ettiğini bilmelerine rağmen mikroplastiklerin dağılımının altında yatan mekanizmayı ve kirlilik ölçeğinin belirsiz kaldığını söylüyorlar. Takım bir metre küp okyanus suyu başına yaklaşık 40 mikroplastik partikülün ortalama sayımını doğrulamak için Arktik Okyanusu’nu temel alarak Fourier dönüşümü kızılötesi spektrometresi kullandı. Yapılan sayımda bulunan artıkların büyük çoğunluğunun mikroplastik lifler (yüzde 92,3) ve neredeyse dörtte üçünün (yüzde 73,3) polyester olduğu gözlemlendi fakat hepsi bundan ibaret değil. Partiküllerin çokluğu boylam ile ilişkili çünkü araştırmacılar Batı‘yla karşılaştırıldığında Doğu Arktik‘teki mikroplastik parçaların neredeyse 3 kat daha fazla olduğunu ve polyester kirliliği açısından kızıl ötesi noktalardaki Doğu-Batı geçişlerinde kaynaktan uzaktaki liflerin olası bir ayrışma gösterdiğini işaret ediyorlar.

Kısaca araştırmacılar bu polyester liflerin Atlantik Okyanusu‘ndan Arktik Okyanusu‘nun doğusuna taşındığını düşünüyorlar. Araştırmacıların öne sürdükleri gibi suçlu; evsel atık sulardaki tekstil elyafları, kirleticileri okyanusa ulaştıran su yollarına geçmeden önce yıkandığında giysilerimizden dökülen sentetik elyaflar ve polyesterlerdir. Araştırmacıların tahminlerine göre, evdeki tek bir giyim eşyasının tipik bir yıkama olayında milyonlarca lif suya salınabilir ve atık su arıtma tesislerinde yıllık olarak 20 milyardan fazla mikro fiberler salınabilir. Bu tahminler ev çamaşırlarındaki çeşitli tekstillerden dökülen ve kentsel atık sularındaki bulunan çok sayıda sentetik mikro fiberlerin raporlarına dayanmaktadır.

Peter Ross 2018’de çekilen bir videoda, mikroplastik kirliliğin nereden geldiğini takip etmenin gerekli olduğunu ve eğer bizler takip etmezsek bu sinsi tehdidi durdurmak adına bir şansın olmayacağını açıklıyor ve şunları ekliyor:

“Çevresel örneklerimizde ne kadar çok mikro plastikleri ararsak, ne kadar çok olduklarının farkına varırız. Bizler plastik toz bulutunun içerisindeyiz, baktığımız her yerde  mikro plastikleri buluruz çünkü mikro plastikler her yerde.”

 

Kaynak: Most Microplastics in The Arctic Don’t Come From Trash – They’re From Our Clothes

Burçin DOĞAN

İlginizi Çekebilir

Cevap yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir